vrijdag 18 mei 2018

lucht van de wereld

Als ik het hardop zeg ,
op papier zet ,
valt alles uit elkaar

Dan neemt de lucht van de wereld
mijn woorden in zich op
Dan zijn ze niet langer van mij
Voor eeuwig mijn gedachten uit
De leegte in  
De wereld rond

L.B. 

donderdag 17 mei 2018

Stofdeeltjes van

.


In het laatste strookje zon verlies ik mijn gedachten. Samen met de zwevende stukjes die er altijd zijn maar die je pas ziet wanneer het licht  aan het einde van de middag door de kamer danst.
Ik voel me verloren als ik de woorden niet kan vinden voor alles dat zich door mijn hart beweegt,
krioelt tot aan mijn oren.
Alsof iets daar een eitje legde waar doelloze diertjes uit ontstonden. Insecten met pootjes die kleverig en onbewust verschoven, de stofdeeltjes van onaangeraakte verlangens nu met zich mee trekken.
En ik voel het wel.
Maar ik heb de woorden niet.
Wat is dan het nut?

L.B.


....

woensdag 16 mei 2018

Laat maar

hoe ver
zonder dromen
die vervullen
wie je bent

hoe lang
in je lichaam 

dat vertekent
en verkent

waar je heen wilt
hoe je gaat

Maar je bent er.
en je kiest.
en je ademt.
en je praat. 

Je bent mens
je hoeft nu niets.

Laat maar. 


maandag 14 mei 2018

De rest van de zooi

Ik vond mezelf terug
tussen het begin
en de rest van de zooi.

Jou laten gaan was vreemd. 

Ik kende je nauwelijks.
Mezelf net zo min.

En sinds ik iets heb uitgesproken
voelt mijn huis minder mooi.
Het licht is anders.
Niet langer van mij.

Maar mijn lichaam zingt
terwijl ik zak

en breek
en alles weer bij elkaar raap.
Waar ik mezelf terug vond.
Tussen het begin.


L.B.


woensdag 9 mei 2018

Vocht

.


Schenk me langs het vocht
dat de scheuren dept en de aarde voedt.
Ik lik mijn wonden
tot ik de grond ontmoet,
mijn voeten dieper onderdruk.

En dan zoek ik het licht.

L.B.

.

donderdag 3 mei 2018

In slik



Mijn balans is ver te zoeken onder takjes die mijn voeten dragen vanuit het midden dat de zinnen raakte
vergeet ik constant om te zuchten.
En onder leden liggen wereldsteden die verbrand zijn of allang vergeten 
terwijl ik hoogmoed uit de landen trek,om me heen kijk, dus mijn nek verrek en mijn woord in slik maar ik eigenlijk wil vluchten 

Naar een beter balans 

tussen jij en ik.

L.B.