donderdag 22 februari 2018

Thee-la

,

Ik heb de ogen van mijn moeder. Of mijn oma, van wie mijn moeder ze kreeg.
Mijn zus heeft dezelfde, maar dan donkerder, dieper, warm.
Dan zijn mijn krullen weer een mix, dubbel zoveel haar van beide kanten.
Ik kan piekeren zoals mijn vader, hoewel hij niet uit dat hij piekert. Ik wel.
Van mijn vriend heb ik geleerd om te filteren wanneer ik wel of niet kan uiten wat er van binnen leeft.
En te houden van wat ik niet uit. Dat is altijd in mij.
Ik heb verschillende vriendinnen die allemaal andere delen van mij in zich dragen, dingen die ik ook doe of wil of leuk vind of kan.
Ik voel de hele wereld vaak. Mijn huid lijkt wel een spiegel.
In mijn jas bewaar ik een steen waar ik in kan knijpen als de dag me te veel wordt.
Ik leg mijn sjaal elke avond in de thee-la, zodat hij ruikt als thuis wanneer ik daar niet ben.
Zo ben ik altijd thuis bij mij.
En als ik me alleen voel kijk ik in de spiegel.
Want daar is mama. En papa. En mijn zus, wiens ogen weer terug komen in haar kinderen.

We zijn nooit eenzaam.
We dragen elkaar mee.

L.B. 

dinsdag 13 februari 2018

Bloedt

.


Hoe het voelt
als het is
wat ik moet
zonder zin

Hoe het bloedt
als het breekt
wat eruit
en erin 

L.B.



.

woensdag 7 februari 2018

Thuis in de zon


Als ik alleen thuis ben, terug kom van mijn yogales en een wierookje aan doe, gebeurt er iets magisch met mij.
En met mijn huis.
Dit huis is mijn eerste thuis, mijn eigen plek. Al meer dan vier jaar.
De winterzon door het rode glas in lood. Alles ruikt fijn. De katten liggen te slapen in de warme stralen...

Wanneer ik hier alleen ben en alleen maar voel, kom ik thuis in mezelf.
Ik heb mijn kern, mijn diepste wezen nooit zo goed gevoeld.
Er gebeurt iets magisch.

Ik ben geen goede fotograaf maar dit gevoel is zo fijn dat ik er foto's van wil delen:




......
.....




......
.....
......

.....



......
.....
......

.....


......
.....









woensdag 31 januari 2018

Etentjes



Vanuit een plek die ik herkende
vervlogen geuren, drank en taal

toch bijna tastbaar, vol bekenden,
duurde slechts een avondmaal.

We praten niet zoals de mensen
of hoe we willen dat we zijn

we zijn nog steeds niet wat we wensen
want doen alsof doet minder pijn

L.B. 

dinsdag 23 januari 2018

Dansen in je onderbroek

Hoewel ik niet naar het nieuws kijk, geen kranten lees en mijn Facebook updates heb beperkt tot kattenplaatjes en posts van geselecteerde vrienden, krijg ik af en toe toch wat mee van wat er in de wereld speelt (ja echt).
Zo was er een tijdje geleden een hype waar ik veel te laat iets over hoorde: #metoo
Wat eerst ging over verkrachting en vreselijke dingen, liep uit de hand. Het ging later namelijk over aangesproken worden op straat, pikpraat ofzo?
Ik begrijp hashtags niet zo goed en ik probeer hypes zoveel mogelijk te negeren maar deze specifieke hype trok toch mijn aandacht.
Ik las een aantal verhalen over seksuele intimidatie, zocht interviews op over mensen die deze hashtag veelvoudig gebruiken en... ik kon me er totaal niet in vinden.

Na een gesprek met een vriend kwam ik erachter dat ik bijna nooit word aangesproken op straat, dat jongens en mannen me over het algemeen rustig voorbij laten lopen en dat ik nooit het woord 'sexy' naar mijn hoofd krijg.
Eerst was ik heel blij want ik heb helemaal geen zin in feministisch gedoe en ik zit er al helemaal niet op te wachten om op straat voor mezelf op te komen (daar ben ik niet zo goed in enzo).
Maar toen die vriend en ik mij uitlachten, voelde ik me ineens lichtelijk buitengesloten van andere vrouwen.
Ik voelde me ineens heel erg niet sexy en ik vroeg me af of die groepjes met jongens bij het station wel eens iets over me denken als ik met mijn kaboutermuts en onaantrekkelijke winterjas langs ze loop.
'Misschien denken ze wel dat ik te oud voor ze ben' kwam er in mij op. Geen idee waarom. Soms voel ik me gewoon niet een jonge twintiger met lange benen. Terwijl ik dat wel ben? Denk ik?
Er ontstond een conflict in mijn hoofd.
Aan de ene kant wil ik helemaal niet worden aangesproken op straat. Ik wil lekker rustig en zonder angst om seksueel geïntimideerd te worden van de snackbar naar huis kunnen lopen. En gelukkig kan ik dat ook.
Aan de andere kant heb ik twijfels over mijn eigen aantrekkelijkheid.

Toen hoorde ik van de pikpraat app waarbij je seksuele intimidatie direct aan kan geven. En ik vroeg me af of ik dat wel zou doen, mocht er ooit iets worden gezegd. Om heel eerlijk te zijn was ik de keren dát een man iets tegen me zei zo verbaasd dat ik niet eens wist of het nu een compliment was of iets anders, iets negatiefs.
En nu vind ik mezelf helemaal niet lelijk natuurlijk. Ik ben heel blij met mezelf en ik vind dat ik nog best sexy kan zijn als ik mijn best doe.
Maar ik kan me ook wel voorstellen dat andere mensen me niet echt zo zien.

Dus nadat ik hier een tijdje mee had rond gelopen, vroeg ik aan een vriendin of ze zich wel eens sexy voelde.
En zij zei van wel, maar wel in specifieke situaties.
Die vriendin is een beetje zoals ik. Het liefst lopen we rond in slobbertruien met een knotje op onze koppen terwijl we thee drinken in een holletje in bed.
Dat is ook gewoon niet zo sexy.
En na een beetje moed verzameld te hebben, vroeg ik mijn vriendin of ze mij wel eens sexy vond.
En mijn vriendin zei van niet.
Ze zei dat ik een heel lief meisje ben en, dat als ze zich mij in jarratels voorstelde, ik er hoogstwaarschijnlijk gebreide sokken bij zou dragen.

Haha! Ik moet hardop lachen als ik hieraan terug denk. Want ik geef haar wel gelijk.
Ik vind dat soort dingen ook een beetje ongemakkelijk. Niet dat ik preuts ben ofzo, maar ik denk dat ik liever grappig ben dan sexy. Zoiets.

Daarna vroeg ik het ook nog aan mijn vriend. Natuurlijk zei hij dat ik wel sexy kan zijn maar dat hij de reactie van die vriendin ook wel begreep. Hij zei dat mijn gedichten serieus en diepzinnig zijn, ikzelf heel rustig en lief en dat mensen het woord 'sexy' waarschijnlijk niet zo snel bij me zouden bedenken.
Ik vond het niet erg maar ik vind het ook wel eens fijn om me mysterieus en mooi te voelen in plaats van kabouterhol en wollen kousen.
Dus vandaar dat ik hem vroeg om, wanneer hij me wel sexy vond, een foto van mij te maken.
Gewoon voor mezelf. Zodat ik kan zien dat ik het wel kan zijn: sexy, mooi en mysterieus.

En wat bleek? Die foto?
Ik voelde me op dat moment gewoon heel blij. Ik was op vakantie, stond in mijn ondergoed een beetje te dansen in de badkamer in en ik deed lippenstift op.
Ik voelde me op dat moment niet perse sexy maar de foto vind ik wel een beetje sexy.
Dat er vijf minuten later een lelijke slobbertrui over die kanten bh heen ging en mijn lippenstift weer verdwenen was omdat ik nog een kopje thee ging drinken, maakt dan eigenlijk helemaal niet uit.




Lot