donderdag 9 oktober 2014

Over stil staan en verder lopen


                                                         Ik sta stil.
                                                Bij de dingen en mezelf.
                                             Eigenlijk wil ik verder lopen
                                            maar het uitzicht is zo mooi.

                                                              L.B.

zaterdag 20 september 2014

Zij


                                               Samen met de wind stroomt ze binnen,
                                               langs mijn hals en kust mijn wang.
                                               Ze kent me al, ze weet allang
                                               wat ik doe en waar ik ga
                                               is er omdat ik besta.

                                               Een stukje ik valt naar beneden.
                                               vernietigd, samen zonder tijd,
                                               smeulen rokend, vliegend, vrij.
                                               Ik kus de wind, ik zeg vaarwel.
                                               In de taal die ik vertel.

                                                              Ik besta.
                                                             Dus ik ga.

                                                                L.B.



                                                 Stronger than a chainmail piece
                                                 this armour, like the eagle is free
                                                 But warm, no, it will never keep me.

                                                             But it might keep me... 
       
                                                               

donderdag 14 augustus 2014

Stromend



Met mijn ogen dicht besef ik het.
Ten hoogte van mijn hart gloeit een warmte,
het geluk van waar ik mijn energie uit haal:
Golven van de zee.
Herfstebosverhalen.
Kreukeltakkenbomen.
Golvende winterwolken.
Zachte zomerzwaai. 
Alles van de wereld gloeit in mij.
Het liefst heb nog jou.
Terwijl alles me overrompeld kan ik naar de kern.
Daar in mijn hart.
Dit ben ik.
En ik adem mijzelf in en uit.
Alles is de kern.

L.B.

donderdag 10 juli 2014

Vrij.


Het is een tijd van ontwikkeling.
Er verandert zoveel in zo'n korte tijd en de verandering lijkt nooit een rustmoment te kiezen.
Alles draait door, zoals het altijd is gegaan, maar alles in de cirkel zelf verandert.
Het is zinloos om je te verzetten.
Moedig, en sterk, dat wel. Maar zinloos.
Uiteindelijk moet je meedraaien, zoals iedereen.
Maar de manier waarop, daar zit het hem in.

Zelf ben ik dat net aan het ontdekken.
Zo lang heb ik geprobeerd om me in bochten te wringen waar ik niet in paste.
Zo lang heb ik mijn opvattingen in me laten koken als broeierige ellende die er altijd op het verkeerde moment uitkwam.
Maar nu begint alles op zijn plaats te vallen.

Ons huis wordt thuis.
Mijn ziel wordt ik.
Vastklampen wordt loslaten.
Veranderen is ok√©.

Zolang we maar onszelf zijn, constant op zoek gaan naar datgene waar we gelukkig van worden.
Vrienden die vroeger dichtbij stonden lijken nu aan de andere kant van de wereld te staan.
Vreemdelingen zijn vrienden geworden.
Het is nu eindelijk acceptabel aan het worden, het verandert nu eenmaal.
Het is de ontwikkeling die constant plaats vindt.

En als er iets is dat ik de laatste tijd geleerd heb, is het om van mezelf te houden.

'Think of your body and mind as your own child. You would never let that child get stressed out, sick, overwhelmed, and exhausted – not if there was anything you could do about it. And there is. I suggest we all take steps to improving the health of our own bodies and minds, while of course always remembering to care for those around us. We need to love ourselves first, care for ourselves first, and we might just find that to keep those other things in balance is much simpler a task than it used to be.'
- Free people 


L.B.

maandag 7 juli 2014

Veel te vroeg

Wake up to the sound of your fleeting heart
When you go, what you leave is a work of art
on my chest, in my heart. 

zaterdag 28 juni 2014

3


Als ik 'ons' samen moet vatten in 1 woord, dan is het sprakeloos.
Ik sta soms letterlijk zonder woorden om alles dat wij zijn.
Het brengt me verder van hier, dichterbij een droomwereld waar alle duidelijke antwoorden uitblijven.

Want dat is wat we doen in deze 3 jaar en de tijd die nog gaat komen:
We stellen steeds meer vragen en hebben steeds minder antwoorden klaar liggen.
Daar moeten we naar op zoek.
Evenals het pure gevoel van verliefd zijn dat onder al deze stapels van tranen, tijd en ervaringen verborgen ligt.
Het maakt me een beetje treurig maar het is wel spannend: Op zoek naar liefde.

Ik weet zelf heel goed dat ik maar op 1 plek hoef te zoeken:
je ogen.
Winterzee.

Maar opnieuw zijn we dan afhankelijk van elkaar want soms ben jij niet verliefd op mij als ik dat wel op jou ben.
En dan lijkt het net alsof je ogen uitstaan.
En ik hoef maar te zoeken: door stapels van tranen, tijd en ervaringen.
Zolang ik zoek, vind ik het.
Zolang ik vind, heb ik een antwoord.
In de tussentijd zijn er alweer 10 vragen voor dat ene antwoord in de plaats gekomen, maar dat geeft niet.

Dat betekent alleen dat ik een moment sprakeloos in je mooie ogen mag kijken, op zoek naar liefde:
Het antwoord op alles.



L.B.