woensdag 15 april 2015

Vlekken

                                             And I'll save all my stories for thee

                           Ik leef voor vieze sokken en de grasvlekken op mijn kont,
                           zodat ik weet dat ik geleefd heb. 























vrijdag 20 maart 2015

Koffie in je eentje en duister in de zon.



Vandaag kwam ik erachter dat er emoties in mijn nieren zitten en bloemen in mijn hart.
Dat een verduistering nooit echt te zien is als je binnen blijft
en dat koffie in je eentje soms fijner is dan koffie met anderen.

Want met koffie in je eentje kijk je even om je heen.
En dan kijk je even naar jezelf.
En dan denk je soms dat iedereen naar je kijkt.
En dan merk je dat iedereen zoiets wel eens denkt.

Ineens is het dan oké.

Want iedereen heeft nieren vol gevoelens.
Iedereen heeft een hart vol bloemen.
En iedereen heeft een duistere kant,
zelfs de zon.

L.B.


























.

maandag 16 februari 2015

Broeisels



Toen ik in Italië was kocht ik mijn mooiste boekje.
Het was een rood boekje met gouden randjes en bruin papier.
Ik kocht het om jou, voor mij.
Mijn hoofd zat zo vol woorden en onverwerkte gedachten dat ik ze kwijt moest op papier.
Mijn schriftjes waren vol en ik wilde een boekje, ik wilde de mooiste gedachten bundelen, filteren, borrelen.
Ik wilde mijn hart open maken en mijn vloeisels laten vloeien, mijn broeisels laten bloeien.

Vandaag is mijn boekje bijna vol.
Al het mooiste heb ik erin gestopt, met heel mijn hart, met al mijn liefde.
Toen ik het kocht was jij er niet en had ik genoeg om te schrijven.

Maar nu ben je er altijd.
En mijn broeisels bloeien op in jou.
Ik schrijf nog wel, maar niet zo nodig.
Want jij bent bij mij.

Gelukkig maar. 

zondag 4 januari 2015

Los.



Ik moet loslaten.
En eigenlijk gaat me dat gemakkelijker af dan ik verwachtte.
Er staat een stukje ik in de wereld en iedereen kan het zien.
En ik laat het gaan en ik laat het los en ik laat het vervagen.
Want dat was ik.
En ik ben veel meer.
Dus ik laat het los.

-L.B.

But faces change
And rooms, they all get rearranged
And photographs all find their fate in fading away.

-Villagers